میوه های استوایی

میوه ها استوایی "یا مولتی ویتامین طبیعی"

آناناس، نارگیل، انبه، آووکادو

  • تسریع کاهش وزن
  • تنظیم قند خون و فشار خون
  • بهبود عملکرد قلب، کلیه و تیروئید
  • ترمیم و جوگیری از پیری پوست

بخوانیم:


55000 تومان
اشتراک گذاری :

محصولات مشابه





خواص آناناس

1- ضد میکروب

نتایج پژوهشی در فصلنامه یافته های زیست شناسی نشان داد که عصاره الکلی میوه آناناس دارای خاصیت ضدمیکروبی است و اثر بازدارندگی بر قارچ کاندیدا آلبیکانس دارد. طبق نظر محققان، یکی از دلایل خواص ضدقارچی آناناس، وجود آنزیم کیتیناز A در میوه و آنزیم کیتیناز B و کیتیناز C در برگ و ساقه است. عصاره آناناس می تواند همانند داروهای ضدقارچی سنتتیک به طور موثری در مهار رشد کاندادا آلبیکانس عمل کند. توانایی بروملین در مقابله با برخی پاتوژن های روده و همسویی با آنتی بیوتیک ها، این ماده را برای بهبود عفونت بسیار مفید کرده است. شواهدin vitro  (درون-شیشه ای) هم نشان می دهند که بروملین فعالیت ضدمیکروبی در برابر انگل گوارشی تریکوریس موریس دارد.

در سال2001 پژوهشی برای بررسی اثر بروملین بر قارچ کاندیدا آلبیکنس انجام و نتایج آن در ژورنال Eur J Med REs چاپ شد. هدف این مطالعه، آزمون اثر عوامل تعدیل کننده سیستم ایمنی، مثل بروملین و تریپسین (B/T)، در داوطلبان سالم و بیماران دچار اختلال «آگاماگلوبولینمی وابسته به کروموزوم x» (XLA) و «نقص ایمنی متغیر شایع» (CVID) بود. بر اساس مشاهدات، فاگوسیت های بیماران مبتلا به XLA نسبت به افراد سالم، فاگوسیتوز خیلی سریع نشان دادند. پس از انکوباسیون با بروملین و تریپسین، سرعت فاگوسیتوز تقریبا دوبرابر شد و کشته شدن قارچ، 27 درصد سرعت یافت. انکوباسیون فاگوسیت های افراد شاهد سالم با B/T، فاگوسیتوز و تولید گونه های فعال اکسیژن را سرعت بخشید. آزمایشات بیشتر نشان دادند که بروملین ترکیب اصلی فعال در این پروسه بود.

2-بهبود عملکرد جنسی

مقدار زیاد منگنز در آب آناناس سبب می شود که این خوراکی، اثر مثبتی بر افزایش باروری از طریق بهبود کیفیت اسپرم داشته باشد. بدین منظور، مقدار توصیه شده برای مردان مصرف 2 و 3 دهم میلی گرم در روز است. محققان هندی در سال 2009 پژوهشی انجام دادند که در ژورنال Oxidative Medicine and Cellular Longevity  منتشر شد و ارتباط مثبت مصرف منگنز در آب آناناس و خوراکی های دیگر را با افزایش تحرک اسپرم نشان می دهد.

3-تقویت استخوان ها و مفاصل

یکی از فواید آناناس، اثر آن بر سلامت استخوان است. این میوه غنی از منگنز، است که برای ساخته شدن استخوان و بافت های همبند لازم است. در آزمایشی، اثر ترکیب بروملین، تریپسین و روتین، با دیکلوفناک در 103 بیمار مبتلا به آرتروز زانو مقایسه و مشاهده شد که پس از شش هفته، هردو سبب کاهش چشمگیری در میزان درد و التهاب شدند. بروملین، یک مکمل غذایی است که می تواند جایگزینی برای داروهای ضدالتهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) باشد و نقش مهمی در بیماری شناسی آرتریت دارد. این ترکیب، دارای ویژگی های ضددرد است و گفته می شود اثر مستقیم بر تعدیل کننده های درد از جمله «برادی کینین» دارد.

یک مطالعه انسانی کنترل نشده دردهه 1960 نشان داد که بروملین می تواند در بهبود روماتیسم مفصلی مفید باشد. بروملین به مدت 3-13 ماه به 29 فرد مبتلا به ورم مفاصل داده شد. این افراد علی رغم درمان طولانی مدت با کورتیکواستروئید، همچنان مبتلا به ورم مفاصل بودند. ولی مصرف بروملین سبب کاهش تورم نسج نرم در 21  نفر از این افراد شد. در مطالعاتی که روی اثر ضدالتهابی بروملین در روماتوئید آرتریت انجام شده است گزارش شد که سودمندی بروملین به اندازه سودمندی ناپروکسن، پیروکسیکام، ایندومتاسین و دیکلوفناک یا بیشتر از آنها بوده است.

در سال 2002 تحقیقی روی اثر بروملین بر درد زانو انجام شد و نتایج آن در ژورنال Phytomedicine انتشار یافت. در این پژوهش، از داوطلبان خواسته شد دو پرسشنامه معتبر WOMAC (شاخص سلامت زانو) و Psychological Well-Being Index (شاخص سلامت فیزیولوژیک) را قبل و بعد از یک ماه مصرف بروملین (200 و 400 میلی گرم در روز) پر کنند. 77 نفر از داوطلبان، این تحقیق را کامل کردند و مشاهدات نشان دادند مصرف بروملین سبب کاهش امتیاز علائم WOMAC شد و این بهبود در دوز بالاتر، بیشتر بود. محققان نتیجه گیری کردند که بروملین می تواند در بهبود علائم فیزیکی موثر باشد و به طور وابسته به دوز، سلامت عمومی در بزرگسالانی را که از درد زانو رنج می برند ارتقا دهد.

از طرف دیگر، در پژوهش دیگری که در سال 2006 انجام و  نتایج آن در ژورنال QJM منشر شد، 47 بیمار با تشخیص آرتروز متوسط تا شدید زانو، به مدت 12 هفته دارونما یا 800 میلی گرم در روز بروملین دریافت کردند و به مدت چهار هفته، درد، سفتی و عملکرد زانو در آنها بررسی شد. همچنین فاکتورهای کیفیت زندگی به ترتیب در پرسشنامه های  WOMAC(پرشسنامه ای برای ارزیابی وضعیت بیماران مبتلا به آرتروز) و SF36 (پرسشنامه ای برای ارزیابی وضعیت سلامتی بیمار) گزارش می شد. 31 بیمار آزمایش را کامل کردند (14 بروملین و 17 پلاسبو) و هیچ تفاوت آماری معنی داری بین این دو گروه دیده نشد. این پژوهش نشان می دهد که بروملین نمی تواند به عنوان درمان کمکی برای آرتروز متوسط تا شدید به کار رود، ولی در این زمینه، به مطالعات بیشتری نیاز است.

4-بهبود عملکرد قلب و عروق

بروملین از شدت آنژین قلبی و حمله ایسکمیک گذرا (TIA) می کاهد و برای پیشگیری و درمان ترومبوفلبیت (التهاب و وجود لخته خون در سیاهرگ) مفید است. همچنین می تواند پلاک های کلسترول را بشکند و فعالیت فیبرینولیتیک (حل شدن لخته خون) قوی داشته باشد. ترکیبی از بروملین و مواد غذایی دیگر، از بدن در برابر آسیب ایسکمی- ریپرفیوژن در عروق خونی و قلب، بیماری عروق کرونر، سکته، افزایش فشار خون، بیماری سرخرگ های محیطی، روماتیسم قلبی، نارسانی قلبی و بیماری های قلبی مادرزادی محافظت می کند. بروملین در درمان بیماری های قلب و عروق (CVDs) موثر بوده است. این ترکیب، از تجمع پلاکت های خونی جلوگیری می کند و ریسک ترومبوز (ایجاد لخته) و آمبولی (حرکت ماده ای در خون) را کاهش می دهد.

مشاهده شده است که بروملین بر تجمع پلاکتی و ایسکمی- ریپرفیوژن (ایسکمی، کاهش خون رسانی به قلب و  ریپرفیوژن به معنای خون رسانی مجدد است) نقش دارد. در آزمایشات ایسکمی- ریپرفیوژن، بروملین سبب کاهش آسیب عضله قلب و کمک به ترمیم آن شد. این ماده، به جریان آئورتیک افزود و در ضمن، هم اندازۀ بافت خونمرده و هم میزان آپوپتوز را در مقایسه با حیوانات کنترل، کاهش داد. این نتایج برای اولین بار نشان دادند که بروملین، مکانیسم جدیدی برای محافظت از قلب دارد و روش درمانی بالقوه ای را در برابر آسیب I/R نشان می دهد. در سال 2006، پژوهشی به منظور بررسی اثر بروملین بر تجمع پلاکتی، نمونه خون از ده مرد سالم و غیرسیگاری گرفته شد. نتایج که در ژورنال platelets منتشر شد نشان دادند تجمع پلاکت ها پس از انکوباسیون با 2 و نیم و 5 میلی گرم بروملین در میلی لیتر، کاهش یافت.

 

5-کلیه

 

 در سال 2017 آزمایشی روی اثر آنتی اکسیدان عصاره میوه آناناس بر آسیب اکسیداتیو ناشی از سدیم اگزالات در رت ها انجام شد. نتایج این تحقیق که در ژورنال Journal of Complementary Medicine منتشر شد، نشان داد که این عصاره، میزان اوره، اسید اوریک و کراتینین سرم و ادرار را بهبود بخشید. طبق نظر محققان، این اثر عصاره می تواند به دلیل وجود ترکیباتی مانند فنل ها، فلاونوئیدها، آلکالوئیدها، ساپونین ها، گلیکوزیدها، تری ترپن ها و تانن ها باشد. البته به منظور استفاده از این عصاره در درمان بیماری های کلیوی، اثر آنتی اکسیدانی آن باید بیشتر مورد بررسی قرار گیرند.

تحقیقات نشان داده اند که پراکسیداسیون لیپیدی ناشی از گونه های فعال اکسیژن، نشانگر خوبی برای آسیب اکسیداتیو سلولی است و یک عامل پاتوژنیک در آسیب کلیوی محسوب می شود. عصاره آناناس، غنی از فلاونوئیدها است که توانایی گرفتن و خنثی کردن عوامل اکسیداتیو را دارند و بر فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدان مانند SOD و CAT می افزایند. تانن های موجود در عصاره آناناس، توانایی کلاته کردن یون های فلزی و تاخیر در اکسیداسیون را دارند.

6-بهبود عملکرد دستگاه گوارش

در یک مطالعه مقدماتی که در سال 2009 انجام شد، بروملین در ترکیب با سدیم آلژینات، سدیم بی کربنات و روغن های ضروری،  به طور چشمگیری علائم  سوء هاضمه را بهبود بخشید. مصرف بروملین در رت ها، سبب رفع شدن کاهش حرکات روده ناشی از جراحی و همچنین افزایش دفع شد. نتایج این پژوهش در ژورنال Minerva Gastroenterol Dietol.  منتشر شد.

اختلال در تحرک روده از عواقب معمول جراحی شکمی است که ناراحتی زیادی (تهوع، استفراغ و ناتوایی در غذا خوردن یا دفع) برای بیمار تولید می کند و گاهی سبب مشکلات جدی تری (انبساط حاد معده، تنفس، آریتمی قلبی) می شود. گزارش شده است که تخلیه مدفوع در برخی بیماران ژاپنی که از هموروئید و یبوست رنج می بردند، پس از مصرف بروملین بهبود یافت. این امر نشان می دهد که بروملین می تواند سبب بهبود حرکات روده شود.

بر اساس مقاله ای در ژورنال Clinical Immunology در سال 2005، گزارش شده است که مصرف خوراکی بروملین سبب بهبود کولیت زخمی در دو بیمارشد که نسبت به درمان دارویی متداول، پاسخی نشان نمی دادند. در این آزمایش، مصرف روزانه بروملین از میزان وقوع و شدت کولیت در موش ها کاست. با اینکه مکانیسم دقیق اثر پروتئینازهای خارجی (بروملین مجموعی از پروتئینازها است) بر التهاب روده هنوز مشخص نشده است، نتایج این گونه آزمایش ها امیدبخش هستند و نیاز به مطالعات بیشتر برای این روش تکمیلی در درمان التهاب روده را نشان می دهند.

همچنین، شواهد موجود نشان می دهند بروملین بر بعضی از پاتوژن های روده مثل ویبریو کلرا و اشریشیا کلی (که سموم آنها سبب اسهال می شود) اثر می گذارد. به نظر می آید بروملین، این اثر را با تداخل در مسیرهای سیگنالینگ ترشحی در روده انجام می دهد. محققان دیگر، مکانیسم عمل دیگری را پیشنهاد کرده اند و بیان می کنند در شرایط عفونت با اشریشیا کلی، بروملین با اثر ضدچسبندگی، مانع از پیوستن باکتری به پذیرنده های گلیکوپروتئین خاصی می شود که روی مخاط روده قرار دارند.

علاوه بر این، نتایج پژوهشی در ژورنال Nutrition حاکی از آن است که مصرف بروملین سبب بهبود مصرف پروتئین می شود.

 

7-بهبود تنفس

 

مطالعات زیادی اثر مثبت بروملین بر درمان بیماری های تنفسی را نشان داده اند. به عنوان مثال، در پژوهشی که در سال 1967 در ژورنال Headache چاپ شد، وضعیت بیماران مبتلا به سینوزیت که آنتی بیوتیک مصرف نمی کردند، مورد مطالعه قرار گرفت. در 85 درصد از آنها که بروملین دریافت می کردند، التهاب مخاط بینی و مشکلات تنفسی کاملا برطرف شد، در حالی که رفع کامل التهاب در 40 درصد از افراد گروه دارونما، دیده شد و فقط 53 درصد آنها رفع کامل مشکل تنفسی را گزارش کردند.

در مطالعه دیگری که در سال 2005 انجام شد، درمان کودکان مبتلا به سینوزیت حاد با بروملین، از طول دوره ی بروز علائم کاست و مدت زمان ترمیم و بهبودی را در مقایسه با روش درمانی معمول، سرعت بخشید. نتایج این پژوهش در ژورنال In vivo منتشر شد. همچنین، برای بررسی اثر مصرف خوراکی بروملین در بیماری مجاری هوایی آلرژی حاد (AAD)، تحقیقی در سال 2008 انجام شد. نتایج این پژوهش که در ژورنالEvidence-based complementary and alternative medicine چاپ شد نشان داد که مصرف خوراکی بروملین اثر مثبت درمانی بر موش های سوری مبتلا به ADD داشت. این یافته ها بیان می کنند مصرف خوراکی بروملین، اثر درمانی سودمندی در این موش های مبتلا به آسم دارد و می تواند در شرایط انسانی هم مفید باشد.

 

8-تقویت سیستم ایمنی

مصرف بروملین به عنوان روش درمانی کمکی برای درمان التهاب مزمن و بیماری های خودایمنی پیشنهاد شده است. آزمایش ها نشان داده اند که بروملین توانایی چسبندگی سطحی مولکول ها به سلول های T و ماکروفاژها را دارد و سبب ترشح فاکتور نکروز تومور آلفا (TNFα) توسط سلول های تک هسته ای خون محیطی (PBMCs) می شود. همچنین مشاهده شده است که درمان خوراکی با بروملین، اثرات ضد درد و ضد التهابی در بیماران مبتلا به روماتیسم مفصلی (که یکی از معمول ترین بیماری های خودایمنی است) ایجاد می کند.

9-ضد انعقاد خون

بروملین با افزایش دادن توانایی فیبرینولیتیک سرم خون (حل شدن لخته خون) و با بازدارندگی از سنتز فیبرین (پروتئینی دخیل در لخته شدن خون)، روی انعقاد خون اثر می گذارد. مشاهده شده است که در رت ها، بروملین به طور وابسته به دوز، میزان فیبرینوژن سرم را کاهش می دهد. مطالعات نشان داده اند که بروملین یک عامل فیبرینولیتیک است و سبب تحریک تبدیل پلاسمینوژن به پلاسمین می شود. پلاسمین، با کاهش دادن فیبرین، به میزان  فیبرینولیز (حل شدن لخته های فیبرینی) می افزاید.

10-ضد التهاب

با اینکه شواهد نشان داده اند عصاره آناناس از طریق اثر بر سیستم ایمنی و  فعالیت شبه هورمونی در مسیرهای سیگنالینگ بین سلولی، اثر ضدالتهابی خود را اعمال می کند، دلیل اصلی اثر بروملین بر التهاب، طبیعت پروتئولیتیک آن است که توانایی شکستن مولکول های پروتئین را دارد. همچنین نشان داده شده است که بروملین به طور معنی داری، لنفوسیت های T CD4 را کاهش می دهد که اولین عوامل تاثیرگذار بر التهاب در مدل های جانوری هستند.

نوشیدن آب آناناس می تواند برای افرادی که از کولیت رنج می برند مفید باشد. این بیماری با التهاب روده بزرگ پیش می آید و می تواند سبب درد شکمی و نفخ، اسهال و از دست رفتن آب بدن شود. تحقیقی که در دسامبر 2010 در ژورنال Inflammatory Bowel Diseases منتشر شد، نشان داد که مصرف آب آناناس تازه یا منجمد، می تواند به دلیل خاصیت ضدالتهابی بروملین، تورم روده بزرگ کاهش دهد.

مصرف بروملین قبل از جراحی، می تواند مدت زمان لازم برای رفع کامل درد و التهاب پس از جراحی را کم کند. آزمایش ها نشان داده اند که بروملین در کاهش تورم، کبودی و درد پس از زایمان موثر است. امروزه بروملین برای درمان التهاب شدید و آسیب های ورزشی به کار می رود.

 

11-ضدسرطان

در مطالعه ای که برای بررسی اثر بروملین بر لاین سلولی Kato III کارسینومای معده (سرطان معده) انجام شد، بروملین از میزان رشد سلولی کاست. در مطالعه دیگری نیز، بروملین ظرفیت تهاجمی سلول های گلیوبلاستوما (تومور مغزی) را کاهش داد. مطالعات جانوری و انسانی گوناگونی نشان داده اند که بروملین می تواند فعالیت ضدسرطانی داشته باشد و احتمالا با اثر بر مسیرهای هموستازی، التهابی و ایمنی و همچنین اثر بر مولکول های دخیل در سیگنالینگ سلولی، با سرطان مبارزه می کند. در پژوهشی، در یک مدل سرطان پوست در موش، پیش تیمار با بروملین سبب تاخیر در آغاز تشکیل تومور شد و از تعداد و حجم تومورها کاست. همچنین، ترکیب دوز هزار میلی گرم در روز بروملین با داروهای شیمی درمانی مانند فلوروراسیل و وین کریستین، سبب  پسروی تومور شد.

در آزمایشی که نتایج آن در سال 1395 در مجله دانشکده پزشکی اصفهان منتشر شد، اثر سمیت سلولی عصاره آناناس بر رده سلولی سرطان پستان4T1   بررسی شد. در این آزمایش، این رده سلولی، در زمان های مختلف تحت تاثیر غلظت های گوناگون بروملین قرار گرفت و رشد و تکثیر آنها بررسی شد. یافته ها نشان دادند که رشد و بقای این سلول ها که زمان طولانی (24 تا 48 ساعت) تحت تاثیر بروملین با غلظت بالا (600 تا 800 میکروگرم بر میلی لیتر) قرار داشتند، به میزان چشمگیری کاهش یافت، ولی در زمان کوتاه، بروملین رشد و بقای آنها را افزایش داد. بروملین با اثر مستقیم بر سلول های سرطانی و یا محیط اطراف آنها می تواند بدخیمی را کنترل کند و در ترکیب با دیگر داروهای ضدسرطانی مانع رشد، تکثیر و بقای سلول های سرطانی می شود. عصاره آناناس، اثر ضدسرطانی خود را از طریق افزایش ژن های القاکننده آپوپتوز (p53 و Bax) و کاهش ژن های القا کننده بقای سلول (Akt و Erk) بروز می دهد.

12-بهبود آسیب بافت

نوشیدن آب آناناس برای بهبود آسیب تاندون ها و رباط ها مفید است. مطالعه ای منتشر شده در ژورنال Journal of Medicinal Food در سال 2011 نشان داد که بروملین موجود در آب این میوه، مقدار سلول های تاندون را پس از آسیب پاشنه آشیل در رت ها افزایش داد. همچنین از میزان مالون دی آلدهید (ترکیبی که سبب موتاسیون در بافت ها می شود) کاست.

 

13-بهبود سرفه و سرماخوردگی

اکثر مردم برای بهبود سرماخوردگی، مقدار زیادی ویتامین C یا آب پرتقال می خورند و تعداد کمی به اثر مفید آناناس در بهبود سرماخوردگی توجه دارند. آناناس علاوه بر تامین ویتامین C، فواید دیگری هم دارد. بروملین موجود در آناناس برای توقف سرفه مفید است و مخاط را نرم می کند.

14-سلامت لثه

از آنجایی که آناناس سرشار از ویتامین C است، برای سلامت دهان مفید است. این ویتامین می تواند احتمال بروز التهاب لثه را کاهش دهد. ویتامین C  علاوه بر افزایش توانایی بافت همبند در ترمیم خودش، توانایی بدن برای مبارزه با باکتری های مهاجم و سموم دیگر دخیل در بیماری های لثه را هم کاهش می دهد.

 

خواص نارگیل

1-تامین کننده الکترولیت های بدن:

نارگیل، حاوی ترکیبات فعال گوناگونی مانند قندها، آمینواسیدهای آزاد، ویتامین ها و مواد معدنی است. آب نارگیل که حاوی مقدار زیادی الکترولیت است (به دلیل وجود سدیم و پتاسیم، از دست رفتن الکترولیت ها از طریق ادرار یا پوست را جبران می کند) به عنوان یک نوشیدنی ایزوتونیک (نوشیدنی ایزوتونیک، حاوی الکترولیت هایی است که غلظت آنها مشابه خون است) گزارش شده است. در بازار نوشیدنی های ورزشی، ادعا شده است که آب نارگیل با داشتن عطر مطلوب، و خواص تغذیه ای مفید، یک رقیب طبیعی برای نوشیدنی های صنعتی است (FAO). آب نارگیل، شامل 94 درصد آب و 5 درصد قند، و غنی از مواد معدنی از جمله پتاسیم، کلسیم، منیزیم، منگنز و مقدار اندکی سدیم است.

غلظت این الکترولیت ها در آب نارگیل، سبب تولید فشار اسمزی می شود که میزان آن، مشابه همان فشار اسمزی خون است و اثری روی انعقاد پلاسما ندارد. مقدار زیاد پتاسیم در آب نارگیل سبب کاهش فشار خون می شود. عصاره اتانولی میوه نارگیل سبب شل شدن رگ ها و کاهش فشار خون (به صورت وابسته به غلظت و اندوتلیوم) می شود و این کار را از طریق تولید نیتریک اکسید، تحریک پذیرنده های موسکارینی یا از طریق مسیر سیکلواکسیژناز انجام می دهد.

2-تنظیم کننده کلسترول خون:

در سال 2015، پژوهشی با هدف بررسی اثر روغن نارگیل بر پروفایل لیپیدی خون بیماران مبتلا به بیماری عروق کرونر (CAD) در برزیل انجام شد. در این پژوهش، 116 بیمار زن و مرد مبتلا به CAD با متوسط سن 62 سال، به مدت سه ماه روغن نارگیل فرآوری نشده مصرف کردند و پس از این مدت، سایز دور کمر، دور گردن و شاخص توده بدنی در آنها اندازه گیری شد. نتایج نشان دادند که مصرف روغن نارگیل سبب کاهش BMI و سایز دور کمر و افزایش غلظت HDL (کلسترول خوب) شد. محققان، پلی فنل ها و ویتامین E نارگیل را مسئول این اثرات می دانند.

نتایج پژوهش دیگری که در سال 2011 برای بررسی اثر روغن نارگیل بر پروفایل چربی زنان فیلیپینی 35 تا 69 ساله انجام شد، نشان داد که مصرف روغن نارگیل بر میزان کلسترول خوب (HDL) در این افراد افزود. میانگین کلسترول تام، LDL و تری گلیسرید در این زنان پیش از مصرف روغن نارگیل در محدوده مطلوب اعلان شده توسط سازمان بهداشت جهانی (WHO) بود، ولی میزان کم HDL در آنها بیانگر این بود که در معرض اختلالات قلبی عروقی هستند. مقدار این نوع کلسترول، پس از مصرف روغن نارگیل در این زنان افزایش یافت.

3-تنظیم کننده فشار خون:

در پژوهشی که نتایج آن در سال 2011 در ژورنال Journal of Ethnopharmacology منتشر شد، اثر عصاره اتانولی میوه نارگیل بر کنترل افزایش فشار خون ناشی از نمک DOCA (ماده ای که برای القاء فشار خون بالا در آزمایشات به کار می رود) در موش های صحرایی بررسی شد و نتایج نشان دادند که مصرف میوه نارگیل سبب کاهش میانگین فشار خون سیستولیک در این موش ها شد. محققان، دلیل این فعالیت ها را پلی فنل های کلوروژنیک اسید، وانیلیک اسید و فرولیک اسید موجود در عصاره می دانند. یافته ها نشان دادند که اثر عصاره نارگیل بر شل شدن رگ ها و کاهش فشار خون از طریق تولید نیتریک اکسید، به دلیل فعال شدن مستقیم مسیر نیتریک اکسید/ گوانیلات سیکلاز، تحریک پذیرنده های موسکارینی یا مسیر سیکلواکسیژناز است.

در پژوهشی که در سال 2016 انجام شد، اثر یک نوشیدنی که از نارگیل تهیه می شود، بر کاهش فشار خون زنان بزرگسال 30 تا 60 ساله که مبتلا به فشار خون مرحله 1 بودند، بررسی شد. بر اساس نتایج، این نوشیدنی، به طور معنی داری فشار خون سیستولیک و دیاستولیک را کاهش داد. این امر به دلیل حضور ترکیبات فعال بیولوژیکی در نارگیل است که خاصیت آنتی اکسیدانی دارند.

4-تنظیم کننده قند خون:

در سال 2013، نتایج پژوهشی در ژورنال European Journal of Integrative Medicine منتشر شد که در آن اثر آب نارگیل بر متابولیسم کربوهیدرات و پاتولوژی پانکراس در موش هایی که با تزریق آلوکسان، دیابتی شده بودند بررسی شد. این موش ها به مدت 45 روز به صورت خوراکی، به میزان 4 میلی لیتر بر 100 گرم وزن بدن آب نارگیل دریافت کردند. اثر آب نارگیل بر قند خون، هموگلوبین a1c (آزمایش هموگلوبین ای وان سی، نشانگر میزان گلوگز(قند) همراه با هموگلوبین موجود در خون  و میانگین قند خون بیمار در 2 تا 3 ماه گذشته  است)، گلیکوژن کبد، آنزیم های متابولیسم کربوهیدرات و پانکراس بررسی شد. نتایج نشان دادند که مصرف خوراکی آب نارگیل در موش های دیابتی سبب کاهش معنی دار قند خون و هموگلوبین a1c، بهبود میزان انسولین در پلاسما و افزایش گلیکوژن کبدی و فعالیت آنزیم های متابولیسم کننده کربوهیدرات شد. همچنین مصرف آب نارگیل، آسیب کبدی ناشی از آلوکسان را کاهش داد و سبب بازسازی سلول های بتا در موش های دیابتی شد. همچنین، مصرف آب نارگیل سبب کاهش فعالیت آنزیم های گلوکز-6-فسفاتاز و فروکتوز-1و6-بیس فسفاتاز شد که دلیل این امر می تواند افزایش غلظت انسولین باشد.

در دیابت القا شده با آلوکسان، میزان آنزیم های ALP، SGOT و SGPT (آنزیم های کبدی) در خون زیاد می شود که نشانی از آسیب کبدی است که دلیل آن، رادیکال های آزاد ناشی از آلوکسان است. با مصرف روغن نارگیل، از فعالیت این آنزیم ها در موش ها کاسته می شود که نشانه ترمیم اثر سمی آلوکسان بر کبد است.

علاوه بر این، آنالیز شیمیایی آب نارگیل نشان داده است که این ماده، حاوی ال-آرژینین، آسکوربیک اسید، مواد معدنی و غیره است که همگی در تعدیل متابولیسم گلوکز و حساسیت به انسولین نقش دارند. اخیرا گزارش شده است که ال-آرژینین توانایی بازسازی سلول های بتا در پانکراس را دارد و می تواند آسیب کبدی در موش های دیابتی را کاهش دهد. منیزیم و پتاسیم هم که از مواد معدنی موجود در آب نارگیل هستند، بر کاهش قند ون موثرند.

5-تسهیل کننده کاهش وزن:

بیشتر مطالعات انسانی که درباره مصرف روغن نارگیل انجام شده اند، به اثر این ماده به بهبود پروفایل لیپید اشاره کرده اند. در مطالعه ای، اثر روغن نارگیل بر چاقی شکمی، در چهل زن 20 تا 40 ساله که به مدت 12 هفته، به طور تصادفی 30 میلی لیتر روغن نارگیل دریافت می کردند بررسی شد و در پایان آزمایش، مشخص شد که مصرف روغن نارگیل سبب افزایش HDL، کاهش LDL ، کاهش شاخص توده بدنی (BMI) و کاهش سایز دور کمر شد. در آزمایش دیگری، کاهش معنی داری در سایز دور کمر 20 فرد سالم که به مدت چها رهفته، روزانه 30 میلی لیتر روغن نارگیل دریافت می کردند (نیم ساعت قبل از غذا) دیده شد. در این آزمایش، پروفایل لیپید تغییر معنی داری نشان نداد ولی از میزان کراتینین و آلانین آمینوترانسفراز کاسته شد.

قسمت اعظم روغن نارگیل، از تری گلیسریدهای زنجیره-متوسط (MCTs) تشکیل شده است. تحقیقات نشان داده اند که جایگزین کردن کالری با این تریگلیسریدها و بدون دریافت کالری اضافی، می تواند سبب افزایش کم ولی معنی داری در کاهش چربی بدنی باشد. این اثر در افرادی که اضافه وزن دارند مشهودتر است. همچنین روغن نارگیل می تواند به طور موقت، نرخ متابولیک و سرعت شکسته شدن چربی و آزاد شدن اسیدهای چرب (فرایند لیپولیز) را افزایش دهد.

6-بهبود دهنده عملکرد کبد:

تری متوپریم- سولفامتوکسازول (TMP-SMX) یک آنتی بیوتیک است که به میزان زیادی استفاده می شود، ولی استفاده از آن اثر سوء به همراه دارد. در پژوهشی که برای بررسی اثر روغن خام نارگیل بر اثرات های ناشی از TMP-SMX انجام شد، بیست موش صحرایی به چهار گروه (کنترل، دریافت کننده TMP-SMX، دریافت کننده روغن نارگیل و دریافت کننده TMP-SMX و روغن نارگیل) تقسیم شدند. نتایج نشان دادند که TMP-SMX سبب افزایش بیلی روبین، لاکتات دهیدروژناز و آلکالین فسفاتاز (ترکیباتی که افزایش آنها در خون، مضر است) در سرم خون مصرف روغن نارگیل، با ترمیم مقدار کل بیلی روبین، آلکالین فسفاتاز و لاکتات دهیدروژناز، اثرات القا شده بر اثر TMP-SMX، را اصلاح کرد. محققان نتیجه گیری کردند که ترکیبات فعال روغن نارگیل اثر محافظتی در برابر سمیت ناشی از کاربرد TMP-SMX به ویژه در کبد موش ها داشتند.

در آزمایش دیگری، اثر محافظتی آب نارگیل بر کبد رت های ماده مسموم شده با ccl4 (کربن تتراکلرید) بررسی شد. CCL4 سبب افزایش گلوتامات اگسالواستات ترانس آمیناز و گلوتامات پیرووات ترانس آمیناز در سرم و همچنین نکروز کبد و ایجاد کبد چرب شد، در حالی که در رت هایی که آب نارگیل دریافت کردند، کاهش فعالیت این آنزیم ها دیده شد.

7-بهبود دهنده عملکرد قلب:

به منظور بررسی اثر آب نارگیل بر عملکرد قلب و عروق، پژوهشی در سال 2015 انجام، و نتایج آن در ژورنال  International Journal of Biochemistry Research& Review چاپ شد. در این آزمایش، 25 موش بالغ آلبینو به پنج گروه تقسیم شدند. به غیر از یک گروه که کنترل بود، گروه های دیگر به مدت 14 روز، دوزهای مختلف آب نارگیل (5/0، 1، 5/1 و 2 میلی لیتر بر کیلوگرم وزن بدن) را دریافت کردند. در این آزمایش، پروفایل لیپید به عنوان شاخصی برای عملکرد قلب و عروق در نظر گرفته شد. بر اساس نتایج، مصرف آب نارگیل سبب افزایش آنزیم SOD (یک آنتی اکسیدان) و کاهش مالون در آلدهید (MDA) (نشانگر پراکسیداسیون لیپید) شد. همچنین این نوشیدنی، از میزان کلسترول تام، تری گلیسریدها و LDL کاست، در حالی که مقدار HDL را افزایش داد. این اثرات به صورت وابسته به دوز اعمال می شد. به نظر محققان این پژوهش، کاهش MDA به دنبال مصرف نارگیل می تواند به دلیل افزایش فعالیت گلوتاتیون پراکسیداز و سیستم های آنتی اکسیدانی دیگر در بدن باشد.

محققان دیگری که اثر محافظتی نارگیل بر قلب و عروق را مشاهده کردند این اثر را به وجود یون های معدنی در این میوه (به ویژه پتاسیم) نسبت می دهند. همچنین، روغن خام نارگیل حاوی مقدار زیادی ترکیبات فنلی است که مسئول خاصیت آنتی اکسیدانی و ضدالتهابی آن هستند و سبب می شوند این روغن پتانسیل بالایی در جلوگیری از پراکسیداسیون لیپید داشته باشد. این خواص روغن نارگیل همگی از فاکتورهای حفاظت از قلب و عروق و عملکرد آنها هستند.

 

8-بهبود دهنده عملکرد کلیه:

اختلال در عملکرد کلیه، یکی از مشکلاتی است که می تواند در دیابت پیش آید. به این دلیل، پژوهشی در سال 2014 برای بررسی اثر روغن خام نارگیل بر عملکرد کلیه در رت های دیابتی انجام شد و نتایج آن در ژورنال Physiology Journal به چاپ رسید. در این مطالعه، موش های ویستار آلبینو با تزریق آلوکسان دیابتی شدند و میزان اختلال در عملکرد کلیه با سنجش میزان پروتئین و همچنین کراتینین، اوره و نیتروژن اوره خون در آنها اندازه گیری شد. نتایج نشان داد این روغن (به میزان 10 درصد رژیم غذایی)، کاهش پروتئین خون که بر اثر دیابت به وجود آمده بود، را جبران کرد. همچنین سبب کاهش کراتینین، اوره و نیتروژن اوره در خون شد. محققان، این اثر را به خاصیت آنتی اکسیدانی ترکیبات روغن نارگیل به ویژه لوریک اسید نسبت می دهند. یافته ها نشان دادند که مصرف روغن خام نارگیل می تواند اثرات مخرب دیابت بر عملکرد کلیه را بهبود بخشد.

آزمایش دیگری که نتایج آن در سال 2012 در ژورنال Journal of Health Sciences منتشر شد، نشان داد که آب نارگیل اثر محافظتی بر کلیه رت های ویستار دیابتی شده داشت. در این مطالعه، اثر آب نارگیل بر وزن بدن و عملکرد کلیه بررسی شد و نتایج نشان دادند که در رت های دیابتی شده با آلوکسان، میزان اوره، کراتینین، پتاسیم، سدیم و بی کربنات افزایش یافت، درحالی که با مصرف آب نارگیل از میزان آنها کاسته شد. این یافته ها نشان می دهند مصرف آب نارگیل می تواند در پیشگیری از اختلال عملکرد کلیه در بیماران دیابتی مفید باشد.

9-بهبود دهنده زخم معده:

به منظور بررسی اثر عصاره اتانولی نارگیل بر زخم معدۀ القا شده با آسپرین در رت های ویستار، پژوهشی در سال 2017 انجام شد و نتایج آن در ژورنالJournal of Gastrointestinal and Digestive System  منتشر گردید. در این آزمایش، رت ها با دوزهای گوناگون عصاره به مدت 14 روز تیمار شدند. نتایج نشان داد که عصاره نارگیل توانست زخم معده را بهبود دهد (بهترین نتایج در دوز 400 میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن، به دست آمد) و سبب کاهش استرس اکسیداتیو شود. نارگیل به دلیل اینکه حاوی مقدار زیادی ال- آرژینین  و ویتامین C است، می تواند از اندام های بدن در برابر تنش اکسیداتیو محافظت کند و با افزایش آنزیم های آنتی اکسیدان، از میزان رادیکال های آزاد و پراکسیداسیون لیپید بکاهد. در این پژوهش، عصاره نارگیل سبب کاهش تعداد سلول های ملتهب و کاهش نکروز در بافت معده و افزایش فعالیت آنزیم آنتی اکسیدان SOD شد. محققان نتیجه گیری کردند که مصرف عصاره اتانولی نارگیل، می تواند روش قابل اعتماد و مقرون به صرفه ای برای درمان زخم معده در بیمارانی باشد که آسپرین مصرف می کنند.

نتایج پژوهشی که در سال 2010 در ژورنال AJFAND منتشر شد، نشان داد عصاره نارگیل اثر مثبت بر رت هایی داشت که با استفاده از ایندومتاسین دچار زخم معده شده بودند. زخم معده، بر اثر آسیب پوشش مخاطی معده به وجود می آید و دلیل آن می تواند ترشح زیاد هیدروکلریک اسید (که به طور طبیعی در معده وجود دارد)، عفونت با هلیکوباکتر پیلوری، یا مصرف داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) مانند ایندومتاسین، آسپرین یا ایبوپروفن باشد. در این پژوهش، عصاره نارگیل با دوزهای 100،  200 و 400 میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن استفاده شد. دوز 100 و 200 عصاره به ترتیب به میزان 4/65 و 9/67 درصد سبب کاهش زخم معده شد، ولی غلظت 400 آن، بر میزان زخم معده افزود. این یافته ها نشان می دهند که عصاره نارگیل فقط در دوز پایین، برای بهبود زخم معده مفید است. در این آزمایش اثر عصاره نارگیل بر درمان زخم معده مانند اثر داروی رانیتیدین بود.

10-ضد میکروب:

بیشترین مقدار اسید چرب زنجیره-متوسط (MCFA) موجود در نارگیل، مربوط به لوریک اسید است که تقریبا 50 درصد محتوای چربی آن را شامل می شود. MCFA ها و مشتقات آنها در تخریب رنج وسیعی از باکتری هایی که پوشش لیپیدی دارند، موثرند و به عنوان مثال، می توانند باکتری هایی را که سبب زخم معده، سینوزیت، پوسیدگی دندان، مسمومیت غذایی و عفونت مجاری ادراری می شوند از بین ببرند. همچنین روغن نارگیل در مبارزه با انواع ویروس هایی که پوشش لیپیدی دارند (مثل ویروس ویسنا، لوسمی، پنومونی و هپاتیت C) هم موثر است. MCFA موجود در روغن نارگیل، این ارگانیسم ها را با تخریب غشای آنها، نابود می کند. در بین اسیدهای چرب اشباع، لوریک اسید خاصیت ضدویروسی بیشتری دارد.

خاصیت ضد قارچی نارگیل در برابر گونه های آسپرژیلوس، پنیسیلیوم، کلادوسپوریوم، فوزاریوم و ... هم در پژوهش ها مشاهده شده است. محققان دو اثر ضد قارچی متفاوت را گزارش کرده اند که عبارتند از بازدارندگی از جوانه زنی اسپور و بازدارندگی از رشد شعاعی. روغن خام نارگیل برای درمان عفونت قارچ کاندیدا هم به کار رفته است. محققان، حساسیت ایزوله های کاندیدا در برابر روغن خام نارگیل و فلوکونازول را بررسی و مشاهده کردند که کاندیدا آلبیکنس در حداقل غلظت بازدارندگی (MIC) به میزان 25%، صد در صد حساسیت به روغن نارگیل نشان داد، در حالی که فلوکونازول، حساسیت صددرصد را در MIC 64 میکروگرم برمیلی لیتر نشان داد. کاپریک اسید، سریع ترین و موثرترین اثر را در از بین بردن سویه های کاندیدا آلبیکنس داشت.

11-ضدمالاریا:

آزمایش هایی که در سال 2013 و 2014 انجام شدند، نشان دادند که دوز بالای عصاره پوسته نارگیل (500 میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن) هم در شرایط آزمایشگاهی (in vitro) و هم در بدن موش های سوری، توانست سبب کاهش عفونت مالاریایی شود ولی مقدار کراتینین سرم را افزایش داد و اثر سوء بر عملکرد کلیه داشت. طبق نظر محققان، آزمایش های بیشتری برای جداسازی ترکیبات موثر و ایمن برای مبارزه با مالاریا لازم است.

12-ضد درد و التهاب:

نتایج مطالعه ای که در ژورنال Pharmaceutical Biology منتشر شد حاکی از آن است که روغن خام نارگیل اثر ضد التهاب و ضد درد دارد. این اثر در رت هایی که مبتلا به التهاب گوش ناشی از اتیل فنیل پروپیولات بودند انجام شد. نتایج نشان دادند که این روغن اثر بازدارندگی بر التهاب مزمن داشت که این اثر را با کاهش تشکیل گرانولوما (توده التهابی در بافت) و فعالیت آلکالین فسفاتاز در سرم خون انجام داد.

در سال 2014، نتایج پژوهشی در ژورنال International Immunopharmacology به چاپ رسید که در آن، اثر روغن خام نارگیل بر پیشگیری از آرتریت (التهاب مفاصل)، از طریق اثر آنتی اکسیدانی و ضدالتهابی در موش ها بررسی شد. روغن نارگیل در دوز 80 میلی گرم بر کیلوگرم، درصد بالایی از پیشگیری از ادِم را در روز بیست و یکم نشان داد. مصرف روغن نارگیل سبب کاهش بیان ژن های التهابی مانند COX-2، TNF-α و IL-6، غلظت «مواد واکنش دهنده با تیوباربیتوریک اسید» و افزایش آنزیم های آنتی اکسیدان شد. فعالیت بازدارندگی روغن نارگیل می تواند به دلیل توانایی آن در  خنثی کردن آسیب اکسیداتیو ناشی از نیتریک اکسید باشد.

پراکسیداسیون لیپید هم یکی از مکانیسم های مهم در آسیب روماتوئید است. آنالیز «مواد واکنش دهنده با تیوباربیتوریک اسید» (TBARS)، یک روش معمول برای ارزیابی پراکسیداسیون لیپید در بافت است. در این آزمایش، افزایش  TBARS در موش های روماتئوتید مشاهده شد، که پس از تیمار با روغن نارگیل به طور معنی داری کاهش یافت. روغن نارگیل با جلوگیری از تشکیل رادیکال های آزاد، از میزان التهاب کاست. این نتایج نشان می دهند که بروز روماتیسم مفصلی می تواند به دلیل پراکسیداسیون لیپید باشد و روغن نارگیل به دلیل جلوگیری از پراکسیداسیون لیپید، اثر درمانی بر این بیماری دارد.

13-بهبود دهنده عملکرد جنسی:

در سال 2014، نتایج بررسی اثر آب نارگیل بر غلظت سرمی برخی هورمون های جنسی (تستوسترون و FSH) در رت ها، در ژورنال JKIMSU منتشر شد. در این پژوهش، بیست رت آلبینوی ویستار ماده به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. گروه اول، کنترل بود و گروه دوم به مدت 28 روز، روزانه  3 میلی لیتر آب نارگیل دریافت می کردند. یافته ها نشان دادند که مصرف آب نارگیل، سبب افزایش میزان تستوسترون، FSH و LH و کاهش  پرولاکتین شد. افزایش هورمون های نامبرده به دنبال مصرف آب نارگیل، به دلیل تحریک ساخت و آزادسازی آنها در تخمدان/ غده هیپوفیز بر اثر ترکیبات موجود در آب نارگیل است. این نتایج نشان می دهند که مصرف آب نارگیل می تواند عملکرد تولیدمثلی را بهبود بخشد و باروری را افزایش دهد.

14-پیشگیری کننده از پوکی استخوان:

در پژوهشی که در سال 2012 انجام شد و نتایج آن در ژورنال Evidence-Based Complementary and Alternative Medicine به چاپ رسید، مصرف روغن خام نارگیل از تحلیل رفتن استخوان در موش های مبتلا به پوکی استخوان در دوران پس از یائسگی جلوگیری کرد. در این آزمایش، موش های ماده سه ماهه که به مدت شش ماه، 8 درصد روغن خام نارگیل در رژیم غذایی خود دریافت کردند، حجم استخوان و تعداد ترابکولای (رشته های استخوانی) بیشتری نسبت به گروه کنترل داشتند. روغن نارگیل در حفظ ساختار استخوان و پیشگیری از تحلیل آن در موش هایی که کمبود استروژن داشتند، موثر بود.

اثر این روغن بر ساختار استخوان، بهتر از تیمار با کلسیم بود چون کلسیم فقط از کاهش فاصله ترابکولایی جلوگیری می کند ولی نمی تواند حجم استخوان و تعداد ترابکولا را افزایش دهد. همچنین، روغن نارگیل مقدار زیادی چربی های اشباع به فرم گلیسریدهای زنجیره-متوسط (MCT) دارد که برای جذب کلسیم از روده مهم هستند. اثر مثبت روغن خام نارگیل بر تراکم استخوان می تواند به دلیل وجود ترکیبات فنلی و فعالیت مستقیم آنتی اکسیدانی و تعدیل  عملکرد استئوبلاست ها (دسته ای از سلول های استخوانی که وظیفه شان ساختن استخوان است) باشد. 

 

خواص انبه

1-آنتی اکسیدان و ضد التهاب

بررسی خواص آنتی اکسیدانی چند گونه انبه در آزمایشی که نتایج آن در ژورنال Journal of Tropical Agriculture and Food Science منتشر شد، نشان داد که انبه سفید بیشترین خاصیت خاصیت آنتی اکسیدانی و بیشترین محتوای فلاونوئید را در بین شش گونه مورد بررسی داشت. همچنین مطالعات زیادی نشان داده اند که فیتوکمیکال های موجود در انبه، نقش ضدالتهابی مهمی در بسیاری از بیماری های مزمن ایفا می کنند. بیماری های التهابی روده مانند کولیت زخمی، گاهی نشانه خطر ابتلا به سرطان روده هستند. در موش های مبتلا به کولیت زخمی، مشخص شد که عصاره انبه خاصیت ضدالتهابی دارد و مصرف عصاره انبه سبب کاهش شدت علائم بیماری در این حیوانات شد.

2-ضد سرطان

ترکیبات فعال موجود در انبه خاصیت ضدسرطانی در برابر لاین های سلولی گوناگون نشان داده اند. در آزمایشی، عصاره متانولی انبه اثرات سمی بر سلول های سرطانی لوزالمعده داشت. به علاوه، عصاره آبی انبه فعالیت ضدتوموری در روده انسان و همچنین مدل های جانوری نشان داده است.

3-حفاظت از قلب

در مطالعه ای مشاهده شد که انبه نه تنها در موش های سوری متابولیسم انرژی را از طریق کاهش آسیب اکسیداتیو فعال کرد، بلکه اثر مفید در برابر حمله قلبی داشت. همچنین گزارش شده است که در موش های صحرایی، پیش تیمار با عصاره ساقه انبه به همراه یک رژیم آتروژنیک، می تواند از افزایش چربی ها در سرم و قلب و تجمع آنها در کبد و آئورت جلوگیری کند. عصاره ساقه انبه، فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدان مانند سوپراکسید دسموتاز، کاتالاز و گلوتاتیون پراکسیداز را به مقدار نرمال برمی گرداند.

4-بهبود حافظه

پلی فنل های انبه سبب بهبود عملکرد حافظه می شوند. محققین با مطالعه اثر عصاره اتانولی میوه انبه بر عملکرد شناختی در مدل موش های سوری مشاهده کردند که این عصاره و ویتامین C می توانند ضعف حافظه را بهبود بخشند. مصرف خوراکی عصاره انبه از مرگ سلول های عصبی در هیپوکامپ جلوگیری می کند. عصاره انبه، حاوی ساپونین ها، تانن ها و فلاونوئید ها است که از تقویت کننده های حافظه به شمار می روند.

5-بهبود زخم معده

پلی فنل های انبه اثر مفید بر بهبود زخم معده دارند. پیش تیمار موش های سوری با جوشانده گل های انبه، سبب کاهش زخم های معده و شاخص گاستریت القا شده با اتانول شد و همچنین فرایند درمان را تسریع کرد. این خاصیت جوشانده انبه در درمان اختلالات معده و روده، دلیل محبوبیت زیاد آن در منطقه کارائیب است.

 

خواص آووکادو

1-بهبود دهنده عملکرد قلب

آووکادو بیشترین ظرفیت آنتی اکسیدانی لیپوفیلیک را در بین میوه ها و سبزیجات دارد. کاروتنوئیدهای اصلی آووکادو گزانتوفیل ها هستند که آنتی اکسیدان های محلول در چربی اند. گزانتوفیل ها از میزان LDL اکسیدشده (نشانگر زیستی آسیب عروق) در خون می کاهند. در تحقیقی که در آمریکا درمورد آترواسکلروز (تصلب شرایین) انجام شد، مشخص شد که هرچه مقدار گزانتوفیل های پلاسما بیشتر باشد، پیشروی ضخامت جداری عروق، کمتر خواهد بود که این امر، اثر حفاظتی این ترکیبات در برابر آترواسکلروز را نشان می دهد. در آووکادو، مقدار گزانتوفیل های لوتئین و کریپتوزانتین از کاروتن های دیگر، بسیار بیشتر است. اثر مفید ترکیبات فنلی بر کاهش تنش اکسیداتیو و التهاب، بهبود جریان خون، سلامت اندوتلیوم، بازداندگی از تجمع پلاکتی و در نتیجه کاهش بیماری های قلب و عروق در پژوهش ها مشاهده شده است.

 

2-تنظیم کننده کلسترول خون

در یک مطالعه تصادفی، گروهی از زنان، رژیمی غنی از اسیدهای چرب اشباع نشده با یک باند دوگانه را مصرف کردند که میزان زیادی آووکادو را شامل می شد. پس از سه هفته، مشاهده شد که رژیم آووکادو از میزان  کلسترول کل و LDL کاست. محققان نتیجه گیری کردند که رژیم غنی از آووکادو می تواند پروفایل لیپید سرم را بهبود بخشد. مطالعه دیگری در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 نشان داد که با ترکیب شدن کربوهیدرات های رژیم غذایی با اسیدهای چرب غیراشباع با یک باند دوگانه (که آووکادو یکی از منابع اصلی آنها است)، پروفایل لیپید و شاخص گلایسمی بهبود یافت.

در پژوهش دیگری، محققان با بررسی اثر آووکادو بر مقدار لیپید خون در بیماران مبتلا به دیس لپیدمی (اختلال در سطح سرمی چربی ها)، شاهد بهبود مقدار لیپید خون بودند. در این آزمایش که چهار هفته به طول انجامید، مصرف آووکادو، سبب کاهش کلسترول تام و LDL، و افزایش HDL شد. مکانیزم اصلی اثر اسیدهای چرب غیراشباع با یک باند دوگانه، بر کاهش تری گلیسرید مشخص نیست، ولی محققان دو مکانیزم را پیشنهاد کرده اند: اول، تغییر در ترکیب VLDL و دوم، تغییر در فعالیت آنزیم ها و پروتئین های دخیل در کاتابولیسم VLDL، که هردو غلظت تری گلیسرید خون را کاهش می دهند.

 

3-تسریع کننده کاهش وزن

شاید آووکادو به عنوان میوه ای که چربی زیادی دارد شناخته شده باشد ولی هیچ تحقیقی، اثر آن بر افزایش وزن را نشان نداده است. دلیل این امر می تواند اثر این میوه بر ایجاد احساس سیری باشد. چون آووکادو در مقایسه با بسیاری از میوه های دیگر، چربی بالایی دارد، بسیاری از مصرف کنندگان، این میوه  را چاق کننده می دانند و آن را از رژیم های «محدود از انرژی» حذف می کنند. ولی در پژوهشی که در موسسه تغذیه دانشگاه Potchefstroom، برای بررسی اثر آووکادو در رژیم «محدود از انرژی» بر کاهش وزن و لیپید خون در افراد چاق و دارای اضافه وزن، انجام شد، خلاف این باور مشاهده شد. در این آزمایش، 55 داوطلب (11 مرد و 44 زن) با شاخص توده بدنی kg/m227 تا 44  به دو گروه تقسیم شدند. گروه آزمایشی، به مدت شش هفته 220 گرم آووکادو (یک میوه) در روز دریافت کرد که جایگزین 30 گرم چربی بود و گروه کنترل، آووکادو را از رژیم «محدود از انرژی» خود حذف کردند. یافته ها، کاهش معنی داری در وزن بدن، شاخص توده بدنی و درصد چربی بدن را در هر دو گروه نشان دادند و اینگونه نتیجه گیری شد که جایگزین کردن 30 گرم چربی غذایی با 200 گرم آووکادو در روز در یک رژیم «محدود از انرژی»، اثر منفی بر کاهش وزن نداشت.

نتایج پژوهش دیگری که در آن 26 فرد سالم دارای اضافه وزن شرکت کردند، نشان داد که مصرف نصف آووکادو در زمان نهار به میزان چشمگیری، گرسنگی و تمایل به غذا خوردن را کاهش و احساس سیری را افزایش داد. به علاوه، آزمایش های دیگری نشان دادند که رژیم های غنی از این نوع اسیدهای چرب، از بدن در برابر تجمع چربی شکمی محافظت می کند.

 

4-بهبوددهنده عملکرد کبد

در سال 2013 آزمایشی برای بررسی اثر آووکادو بر آسیب کبدی ناشی از CCL4 در رت ها انجام و نتایج آن در ژورنال World Applied Science منتشر شد. در این آزمایش مشخص شد که ترکیبات فنلی آووکادو عبارتند از فرولیک، سالسیلیک، سیرنژیک، P-کوماریک و سینامیک اسید، و فلاونوئیدها عبارتند از کوئرستین، لوتئولین، روتین و کامفرول. این ترکیبات فنلی و فلاونوئیدها سبب کاهش چشمگیری در غلظت AST (آسپارات آﻣﻴﻨﻮﺗﺮاﺳـﻔﺮاز)،  ALP (آﻟﻜـﺎﻻﻳﻦ ﻓـﺴﻔﺎﺗﺎز)، ALT (آﻻﻧـﻴﻦ آﻣﻴﻨﻮﺗﺮاﺳـﻔﺮاز)، بیلی روبین کل و مالون دی آلدهید شدند و افزایش معنی داری در فعالیت آنزیم های  SOD (سوپراکسید دسموتاز)، GPX (گلوتاتیون پراکسید) و CAT (کاتالاز) در مقایسه با کنترل ایجاد کردند. بنابراین، مکانیزم اثر میوه آووکادو بر بهبود عملکرد کبد را می توان با مکانیزم های آنتی اکسیدانی (ترکیبات فنلی و فلاونوئیدها) حفاظتی آن مرتبط دانست.

 

 5-بهبوددهنده عملکرد تیروئید

در پژوهشی که در سال 2016 انجام شد و نتایج آن در ژورنال Journal of Pharmacy and Pharmacology منتشر شد، اثر عصاره آووکادو بر TSH، T3 و T4 در رت های تیمارشده با CCL4 بررسی شد. در موش های تیمار شده با CCL4 مقادیر TSH زیاد شد، در حالی که مقدار T3 و T4 در مقایسه با کنترل، کاهش یافت. بر اساس این نتایج، مصرف عصاره آووکادو سبب بهبود میزان ترکیبات نامبرده شد. آووکادو حاوی سلنیوم، روی، مس، آهن، آنتی اکسیدان، ویتامین A، C، D، E، K و B است که در بهبود عملکرد تیروئید نقش دارند. سلنیوم، T4 (تیروکسین) را به T3 (تری یدو تیرونین) تبدیل می کند و میزان هورمون های تیروئید در خون و بافت های بدن از جمله کبد و غده تیروئید را در حد مطلوب نگه می دارد. مکمل روی، می تواند کم کاری تیروئید را جبران کند و مس برای تولید T4 لازم است. خوراکی های غنی از آهن (مثل آووکادو) می توانند کم خونی ناشی از کمبود آهن را که می تواند به همراه کم کاری تیروئید وجود داشته باشد، جبران کنند. سلنیوم و ویتامین های A، C و E، آنتی اکسیدان های مهمی هستند که تنش اکسیداتیو در غده تیروئید را خنثی می کنند. ویتامین های گروه B چون در ساختن T4 نقش دارند، برای عملکرد تیروئید ضروری هستند.

 

6-بهبوددهنده عملکرد مغز

در سال 2017 آزمایشی به منظور بررسی اثر آووکادو بر عملکرد شناختی، انجام شد و نتایج آن در ژورنال Nutrients انتشار یافت. این آزمایش تصادفی و کنترل شده، شش ماه به طول انجامید و بر اساس مشاهدات، در طی شش ماه، آووکادو میزان لوتئین سرم را 25 درصد افزایش داد و سبب بهبود حافظه فضایی و کاری شد. محققان نتیجه گیری کردند که مصرف آووکادو که منبع طبیعی لوتئین است، می تواند استراتژی موثری برای بهبود عملکرد شناختی باشد.

مکانیزم پیشنهادی اثر مفید لوتئین بر عملکرد شناختی در افراد مسن، خاصیت آنتی اکسیدانی یا ضد التهابی آن است. مکانیزم های پیشنهادی دیگر برای اثر لوتئین در بافت عصبی، عبارتند از تعدیل ویژگی های عملکردی غشاهای سیناپسی، به همراه تغییرات خاصی در صفات فیزیکوشیمیایی و ساختاری این غشاها. با اینکه مقدار لوتئین در آووکادو نسبتا کم است، ولی همین مقدار، اثر زیادی بر افزایش لوتئین سرم خون دارد. مصرف روزانه آووکادو سبب افزایش در لوتئین سرم می شود.

 

7-بهبوددهنده بینایی

لوتئین و گزانتین به طور انتخابی جذب بافت ماکولای چشم می شوند (بخشی از چشم که در آن، نور روی عدسی فوکوس می کند). جذب مقادیر نسبی لوتئین و گزانتین با افزایش سن، کاهش می یابد و مقدار آن در زنان، کمتر از مردان است. پژوهش ها نشان داده اند که جذب کم لوتئین و کمبود مقدار آن در پلاسما می تواند سبب شدت بدکاری مرتبط با پیری در چشم شود.

نتایج حاصل از تحقیقات نشان داده اند که رژیم های غنی از اسید چرب اشباع نشده با یک باند دوگانه، از چشم در برابر بدکاری ناشی از پیری محافظت می کنند. می توان اثر آووکادو بر سلامتی چشم را به این امر نسبت داد که این میوه حاوی ترکیبی از این نوع اسیدهای چرب و کاروتنوئیدهای لوتئین و گزانتین است و به جذب کاروتنوئید از میوه های دیگر و سبزیجات کمک می کند. دسترسی بدن به لوتئین و گزانتین آووکادو بسیار بیشتر از دسترسی آن به این ترکیبات در سبزیجات و میوه های دیگر است.

 

8-ضدسرطان

آووکادو به واسطه ی داشتن کاروتنوئیدها، ترپنوئیدها، فنل ها و گلوتاتیون، خواص ضدسرطانی دارد. در حال حاضر، اطلاعات مربوط به فعالیت ضدسرطانی آووکادو بر پایه ی آزمایشات درون شیشه ای (in vitro) و رده های سلولی سرطان انسان هستند. اکثر این مطالعات، روی سرطان حنجره، گلو و دهان انجام شده اند.

بر اساس یافته های موسسه ملی تحقیقات سرطان در ایالات متحده آمریکا، مقدار گلوتاتیون آووکادو چندبرابر مقدار آن در میوه های دیگر است. گلوتاتیون، به عنوان یک آنتی اکسیدان عمل می کند. با اینکه بدن این ماده را به آمینواسیدهای تشکیل دهنده ی آن تجزیه می کند، ارتباط زیادی بین افزایش جذب گلوتاتیون و کاهش ریسک ابتلا به سرطان دهان و گلو وجود دارد.

در پژوهشی مشاهده شد که گزانتوفیل و لوتئین، سبب کاهش بیومارکرهای تنش زیستی در بیماران مبتلا به مراحل اولیه سرطان حنجره، گلو یا دهان شدند. عصاره های غنی از گزانتوفیل آووکادو، فعالیت ضد هلیکوباکتر دارند که می توانند با اثر این میوه بر کاهش ریسک سرطان معده مرتبط باشد. تحقیقات انجام شده روی رده های سلولی سرطان پروستات هم، اثرات ضدتوموری عصاره آووکادو را نشان دادند.

به دلیل میزان بالای لوتئین در آووکادو و صفات ضدتومور این کاروتنوئید گفته می شود احتمالا لوتئین این میوه مسئول خاصیت ضدسرطانی آن است. از طرفی، چون در یک آزمایش، لوتئین به تنهایی این اثر را نداشت، گفته می شود شاید کاروتنوئیدها، ویتامین ها و ترکیبات دیگر عصاره در پیشگیری از رشد سلول های سرطان پروستات تاثیر دارند.

مطالعات اخیر نشان دادند که فیتوکمیکال های استخراج شده از میوه آووکادو، به تکثیر سلول های لنفوسیت انسانی و کاهش ناهنجاری کروموزومی ناشی از مصرف داروی سیکلوفسفامید کمک می کند. سیکلوفسفامید در درمان انواع سرطان خون به کار می رود، ولی سمیت ژنتیکی هم دارد. بنابراین، استفاده از یک عامل محافظ به همراه سیکلوفسفامید ضروری است. تحقیقات نشان داده اند که فیتوکمیکال های میوه آووکادو، به طور انتخابی، سبب توقف چرخه سلولی، بازدارندگی از رشد و القاء آپوپتوز در رده های سلولی سرطانی می شوند. در آزمایشی، اثر عصاره متانولی میوه آووکادو بر سمیت ژنتیکی ناشی از سیکلوفسفامید بررسی و مشاهده شد که عصاره این میوه، به طور کامل، ناهنجاری های ناشی از سیکلوفسفامید را خنثی کرد. این امر می تواند به دلیل فعالیت آنتی اکسیدانی فیتوکمیکال های میوه آووکادو باشد. 

55000 تومان 
اضافه به سبد خرید